W 1873 roku został zastępcą dowódcy 2. Pułku Piechoty. Po awansie na pułkownika (niem. Oberst) w 1876 roku stanął na czele Królewskiego Przybocznego Pułku Piechoty. W 1881 roku powierzono mu dowództwo nad 3. Brygadą Piechoty, co wiązało się z awansem na generała majora (niem. Generalmajor). Pełnił tę funkcję przez 6 lat, do awansu na generała porucznika (niem. Generalleutnant) i do objęcia stanowiska dowódcy 3. Bawarskiej Dywizji Piechoty. W 1889 roku został adiutantem generalnym króla Ottona I, a rok później wziął pod swoje rozkazy II Królewsko-Bawarski Korpus Armijny. W tym samym roku otrzymał awans na generała piechoty (niem. General der Infanterie). W 1895 roku przeszedł w stan spoczynku z prawem do noszenia munduru Królewskiego Przybocznego Pułku Piechoty, pozostając adiutantem generalnym władcy Królestwa Bawarii.
Odznaczenia Odznaczenia gen.