Johanna, która posiadała polskie obywatelstwo po matce, otrzymała holenderskie obywatelstwo w 1957.
Początki kariery Od dziecka interesowała się teatrem i muzyką. W 1954 po raz pierwszy wystąpiła publicznie w klubie „Palermo" w Amsterdamie. Po wojnie uczyła się śpiewu u renomowanej pedagog Bep Ogterop, ale kontynuowała samodzielne kształtowanie swojego stylu wokalnego. Słuchała amerykańskich wokalistek, takich jak Doris Day, Jo Stafford, Rosemary Clooney, Ella Fitzgerald i Sarah Vaughan. Później inspiracją stała się dla niej Billie Holiday, której nagrania wpłynęły na zmianę jej stylu śpiewania w kierunku bardziej osobistym i jazzowym.
Około 1955 przyjęła pseudonim Ann Burton, zaczerpnięty od nazwiska walijskiego aktora Richarda Burtona. Śpiewała u bandleadera Johnny'ego Millstona (właśc. J. Meulensteen) i występowała z orkiestrą Teda Powdera (właśc. Theo Kruijt) dla amerykańskich żołnierzy w klubach w Zachodnich Niemczech w latach 1956–1957. Tam poprawiała swoją amerykańską wymowę i poznała gitarzystę jazzowego Eddy O'Hare'a (Eddie de Haas), który został jej pierwszą wielką miłością i zachęcił ją do intensywniejszego słuchania nagrań Billie Holiday.