W 1914 roku Szyszka wykupił udziały dwóch wspólników, którzy nie byli zainteresowani dalszymi poszukiwaniami. W październiku 1914 roku przeprowadził się z Cobalt do Timmins; zimą pracował w hotelu, a latem poszukiwał złota na wyspie wraz z innymi Polakami. Według Arkadego Fiedlera w 1917 roku zakupiono dynamit i pierwsze ręczne świdry, zastępując nimi kilofy, i znaleziono większą ilość złota. Do 1918 roku prace wydobywcze prowadzono jedynie na powierzchniAlbert Ernest Moss: The Geology of the Siscoe gold mine, Siscoe, Province of Quebec. Montreal: Uniwersytet McGilla, 1939, s. 1–4; strona tytułowa. [dostęp 2025-11-17]. .. W latach 1918–1919 powstały cztery pochyłe szyby (głębokość 20, 11, 30 i 27 metrów) eksploatujące cztery złotonośne żyły kwarcowePierre Trudel: Geologie de la mine Siscoe. Projet IREM P-83-21. 5e rapport. Gouvernement du Québec, Direction de la recherche géologique, 1985, s. VI, 1–5 [dostęp 2025-10-25]. .. W 1920 roku udziałowcy niewielkiego konsorcjum z 1913 roku otrzymali rekompensatę w akcjach, a ok. 1923 roku odkryto szczególnie bogatą żyłę złota nazwaną „Siscoe vein”, w której kruszec występował w ciemnym lub białym kwarcu z wtrąceniami złota rodzimego w postaci widocznych gołym okiem ziaren i żyłekProvince of Quebec, Canada.