Wokół Małego Rynku w dzielnicy żydowskiej znajdowała się także głównie drewniana zabudowa.
Około 1560 roku drewnianą zabudowę miasta strawił pożar, który objął także rynek. Kolejny pożar nastąpił w 1585 roku. Na przełomie XVI i XVII wieku w Kazimierzu zaczęto przebudowywać budynki w stylu renesansowym. Zbudowane po pożarach parterowe murowane i drewniane kamienice podcieniowe wzdłuż rynkowych pierzei miasta przedstawił Michał Elwiro Andriolli na swoich rysunkach, które stanowiły punkt odniesienia przy rekonstrukcji tychże zniszczonych zabudowań po I i II wojnie światowej. W 1627 roku przy rynku znajdowało się 21 domów, w tym należących do patrycjatu.
Miasto i zamek zostały zniszczone przez Szwedów w 1656 roku (zob. potop szwedzki), a 12 kwietnia 1657 roku Szwedzi podpalili zabudowania; spłonęła zabudowa rynku od ulicy Lubelskiej po farę. Pod koniec XVIII wieku zwarta zabudowa przy rynku znajdowała się jedynie po stronie północno-zachodniej.