Jego prace badawcze poświęcone są: poetyce ruskiej prozy średniowiecznej, ukraińskiej literaturze barokowej, historii Kościoła i kulturze ascetycznej. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji dotyczących problemów życia duchowego i społecznej roli Kościoła.
Od 1990 roku zaangażowany w odrodzenie życia religijnego w obwodzie charkowskim. Był jednym z inicjatorów utworzenia Ukraińskiego Bractwa Prawosławnego i Cerkwi narodowej w Charkowie. W latach 1991-1992 stał na czele Wszechukraińskiego Bractwa św. Andrzeja Pierwszego Powołanego Apostoła. W 1992 roku w monasterze św. Michała Archanioła w Kijowie przyjął śluby mnisze. Edukację teologiczną otrzymał w Kolegium Patriarchy Mścisława. Był inicjatorem utworzenia diecezji charkowsko-połtawskiej Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego (UAKP). Zorganizował jej pierwszą radę diecezjalną, a w 1993 roku został jej biskupem. Blisko współpracował z patriarchą UAKP, Dymitrem (Jarema). W 2000 roku został mianowany przedstawicielem metropolity UOC USA, Konstantyna (Buggan) na terenie Ukrainy. Był orędownikiem stanowiska, w którym tylko Ekumeniczny Patriarchat Konstantynopola powinien rozstrzygnąć o przyszłym statucie i zjednoczeniu Cerkwi prawosławnej na Ukrainie. Od 2003 roku, po konflikcie z metropolitą Metodym (Kudriakow), działał samodzielnie.