W czerwcu 1920 jako ochotnik wstąpił do Wojska Polskiego. W 1921 pełnił służbę w Wojskowym Kierownictwie Budowy Kolei Puck–Hel, a jego oddziałem macierzystym był 2 pułk wojsk kolejowych. Następnie został przydzielony do Centralnego Zarządu Parków i Warsztatów Wojsk Kolejowych w Krakowie, a później do Departamentu VI Technicznego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisko referenta. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 5. lokatą w korpusie oficerów kolejowych. W listopadzie 1922 został przydzielony do macierzystego pułku w Jabłonnie na stanowisko pełniacego obowiązki dowódcy kompanii specjalnej. Z końcem 1923 został ponownie przydzielony do Departamentu VI MSWojsk. na stanowisko kierownika referatu. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 3. lokatą w korpusie oficerów kolejowych. W listopadzie 1927 został przydzielony z Departamentu Inżynierii Ministerstwa Spraw Wojskowych do Instytutu Badań Inżynieryjnych przy tym departamencie na stanowisko kierownika Biura Konstrukcyjnego Broni Pancernych. W kwietniu 1928 został przeniesiony do 2 pułku saperów kolejowych w Jabłonnie na stanowisko dowódcy I batalionu.