Organizacja ta nie odegrała poważniejszej roli, lecz sam Grużewski cieszył się dużym autorytetem wśród młodzieży (która również zerwała z ruchem narodowym) nazywanej zarzewiacką od nazwy wydawanego przez nią pisma „Zarzewie”Gałęzowski Marek, Zapomniany znawca Rosji. Wokół działalności i poglądów Tadeusza Grużewskiego na monarchię rosyjską i sprawę polską…, s. 27.. W 1912 r. Grużewski znalazł się wśród założycieli tajnego Związku Patriotów, powstałego w zaborze rosyjskim w kręgu dawnej Frondy. Związek zgłosił akces do powstałej w listopadzie tego roku Komisji Skonfederowanych Stronnictw Niepodległościowych – zaplecza politycznego ruchu strzeleckiego w zaborze austriackimIbidem, s. 28..

Podczas I wojny światowej był działaczem aktywistycznym, był członkiem proniemieckiego Klubu Państwowości Polskiej. W okresie międzywojennym związany z pismami piłsudczyków („Naród”, „Głos Prawdy”, „Głos Polski”). Od jesieni 1918 pracował w Wydziale Prasowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych (albo Wewnętrznych). W 1924 przeszedł na emeryturę i przez następnych 10 lat był wykładowcą historii publicystyki polskiej XIX i XX w. oraz historii politycznej Polski w Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie.