Operacja Blücher-Yorck została zaplanowana głównie przez gen. Ericha Ludendorffa, pierwszego kwatermistrza generalnego armii niemieckiej, który był przekonany, że sukces nad Aisne doprowadzi armie niemieckie do Paryża jednym uderzeniem. Ludendorff nie miał jednak zamiaru zdobywać Paryża, zamiast tego wierzył on, że sukces skłoni aliantów do przerzucenia sił z Flandrii, aby pomóc w obronie stolicy Francji, ułatwiając Niemcom kontynuowanie planowanej ofensywy na Flandrię. Zatem ofensywa nad Aisne była w istocie dużym atakiem dywersyjnym.
Obrona rejonu Aisne znajdowała się w rękach gen. Denisa Auguste Duchêne, dowódcy francuskiej 6 Armii. Ponadto cztery dywizje brytyjskiego IX Korpusu, dowodzone przez gen. por. Alexandra Hamiltona-Gordona, utrzymywały pasmo Chemin des Dames.
Bitwa Rankiem 27 maja 1918 roku Niemcy rozpoczęli ostrzał linii frontu aliantów, używając ponad 4000 dział. Brytyjczycy ponieśli ciężkie straty, ponieważ Duchêne nie chciał opuścić pasma Chemin des Dames, zdobytego z takim poświęceniem w poprzednim roku, i nakazał swoim żołnierzom zgromadzenie się w pierwszej linii okopów, wbrew instrukcjom francuskiego dowódcy naczelnego Philippe’a Pétaina. Silnie stłoczeni, brytyjscy żołnierze stanowili łatwy cel dla niemieckiej artylerii.