Fabuła W latach pięćdziesiątych XX wieku na Podlasiu władze stalinowskie walczą z żołnierzami wyklętymi i szerzą komunistyczną propagandę. Rodzina Popiełuszków znajduje oparcie w katolicyzmie. Pod koniec lat sześćdziesiątych młody Jerzy Popiełuszko trafia do jednostki wojskowej dla kleryków, gdzie odmawia zdjęcia różańca i jest szykanowany. Staje się duchowym przywódcą kleryków, a te doświadczenia odbijają się na jego stanie zdrowia. W sierpniu 1980 roku, w czasie strajków robotników, ks. Popiełuszko przypadkowo trafia do Huty Warszawa, gdzie wspiera powstającą „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego, 13 grudnia 1981 roku, członkowie związku zostają internowani.
Ks. Popiełuszko stara się zwalczać w sobie uczucie nienawiści. Organizuje pomoc dla robotników i ich rodzin, przychodzi na rozprawy sądowe, czym zwraca uwagę funkcjonariuszy SB. Zauważa, że jest śledzony, lecz nie przestaje angażować się w sprawy społeczne. Pracuje wśród studentów Akademii Medycznej. Jest świadkiem pacyfikacji warszawskiej demonstracji 3 maja 1982 roku. Daje upust swoim uczuciom w homilii podczas „mszy za Ojczyznę”. Na uznanie ze strony wiernych władze reagują interwencją u przełożonych księdza. Kapłan jest zastraszany – ma miejsce wrzucenie ładunku wybuchowego.