W 1472 Piotr Głażewski, zwany też od innej miejscowości Słomowskim, otrzymał od brata Jana Słomowskiego Dormowo oraz Głażewo, z wyłączeniem połowy folwarku, 1,5 łana sołectwa, 6 zagrodników oraz dworu w Głażewie, a w zamian za to dał mu Zatom Stary i Nowy. W 1472 Piotr Głażewski zapisał wikariuszom katedry poznańskiej 2,5 grzywny czynszu rocznego na połowie Dormowa za 30 grzywien szer. półgroszy z zastrzeżeniem prawa wykupu.
W końcu XV wieku właścicielem połowy wsi był Mścich Buszewski, który nosił także od nazwy wsi odmiejscowe nazwisko Durmowski. W 1486 nabył połowę Dormowa od Piotra Głażewskiego z zastrzeżeniem prawa wykupu za 100 kóp szer. półgroszy. W 1489 zbył połowę wsi wraz z 2 łanami sołectwa, nabytą niegdyś przezeń od Jana Słomowskiego z zastrzeżeniem prawa wykupu za 100 kóp szer. półgroszy. W 1494 Mścich dał w dożywocie żonie Annie na sumie pieniężnej, którą ma na połowie Dormowa. W 1494 Andrzej Głażewski przyznał się przed sądem do 10 złotych węgierskich długu na rzecz Mścicha dziedzica dormowskiego, a do czasu spłaty tej sumy zezwolił mu na połów ryb małą siecią zwaną włok w jeziorze Wiele. W 1494 starosta generalny Wielkopolski nałożył 100 grzywien kary umownej między Mścichem z Dormowa, a Andrzejem Głażewskim, "gdyby nie zachowali pokoju między sobą".