Według archiwalnego dokumentu Wojciech miał dla siebie oraz dla swoich wolnych posiadać z gruntów biskupich, jak i ze swojego Domachowa 6 łanów oraz 6 ogrodów. On oraz jego synowie Jan i Florian za zgodą księcia Przemysła II mieli przyłączyć wieś Domachowo do dóbr biskupich pod warunkiem, że gdyby kiedyś utracili swe dobra wówczas nie będą mieli w dobrach biskupich, ani sołectwa, ani jakichkolwiek innych praw. Biskup ze swojej strony przyrzekł synom Wojciecha nie oddawać tych dóbr w ręce świeckie, a jeśli odda je w posiadanie duchownemu, obowiązani będą go słuchać, a gdyby sprzedał Zimnowo, Wojciech oraz jego synowie będą dalej posiadać Domachowo bez żadnych ograniczeń. Jako sołtysi nowo lokowanej na prawie niemieckim wsi Okazankowie otrzymali wolną karczmę, jatkę rzeźnicką, prawo do budowy młyna oraz polowania na ptactwo i zające. Według dalszych ustaleń z karczmy mieli płacić domachowskiemu kościołowi funt wosku. Wieś objęta została trzyletnią wolnizną, ale w jej okresie mieszkańcy wsi mieli płacić dwie grzywny dziesięciny. Po trzech latach natomiast mieszkańcy mieli płacić z każdego łanu po wiardunku oraz małdracie w pszenicy oraz życie, które miały być dostarczane do dworu biskupa w Dolsku.