Suzaku), było regularną jednostką bojową, w której szeregach służyli mężczyźni w wieku 18–35 lat.
Byakkotai podzielona była na trzy klasy oparte na systemie feudalnym: klasa wyższa (shichū), klasa średnia (yoriai) i klasa niższa (ashigaru), którą zasilali wojownicy niższych warstw stanu wojowników, a także chłopi. Każdy z trzech członów formacji dzielił się na dwie drużyny. thumb|Drzeworyt przedstawiający Byakkotai popełniających seppuku na wzgórzu Iimori W wyniku bitwy pod Tonoguchiharą w październiku 1868 roku dwudziestu żołnierzy z drugiej drużyny shichū wycofało się przez tunel na wzgórze Iimori, skąd rozciągał się widok na zamek Aizuwakamatsu. Stamtąd zauważyli nad zamkiem dym, który w rzeczywistości pochodził z płonącego miasta. Sądząc, że zamek został zdobyty, a ich pan i rodziny nie żyją, w poczuciu porażki zdecydowali się popełnić seppuku. Na wzgórzu Iimori zginęło dziewiętnastu wojowników: