W maju 1940 roku zorganizował w Peciu kolejną demonstrację, co stało się powodem ponownego aresztowania oraz osadzenia w Glavnjačy; tym razem Popovicia zwolniono po trzech miesiącach, a w sierpniu tego samego roku został on członkiem Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Jugosławii.
W lipcu 1941 roku został aresztowany w Rašce lub w Mitrowicy, następnie był przez władze okupacyjne więziony w Peciu oraz internowany w albańskim Peqinie; w ucieczce z więzienia pomógł mu Komitet Centralny Komunistycznej Partii Jugosławii we współpracy z albańskimi działaczami komunistycznymi. Na polecenie KPJ został w Albanii, gdzie od października 1941 kontynuował działalność komunistyczną, angażował się w rozbudowę struktur Komunistycznej Partii Albanii. We wrześniu 1944 roku wrócił na teren Kosowa, gdzie został mianowany sekretarzem Komitetu Centralnego (jednej z gałęzi KPJ). Zginął 13 marca 1945 roku w Prisztinie z rąk ; po śmierci Popovicia pojawiła się teoria, według której miał on być ofiarą funkcjonariuszy UDBA.
Upamiętnienie i odznaczenia 12 marca 1946 roku został pośmiertnie uhonorowany Orderem Bohatera Narodowego.