Od 1936 roku pod auspicjami archiwum, funkcjonował Instytut im. Johanna Hessa, którego celem była popularyzacja badań naukowych dotyczących śląskiego Kościoła ewangelickiegoE. Lindner, Das Evangelische Zentralarchiv für die Kirchenprovinz Schlesien 1934–1945, [w:] Kirche und Staat im 19. und 20. Jahrhundert, red. W. Eger, Neustadt an der Aisch 1968, s. 276..
Od 1937 roku w ramach tej instytucji funkcjonowały dwa wydziały ksiąg metrykalnych (Kirchenbuchstellen): jeden prowincjonalny, drugi miejski. Ich zadaniem była realizacja wniosków o poszukiwania genealogiczne, co było następstwem polityki rasowej III Rzeszy, a konkretnie Ustawy o przywróceniu zawodowej służby cywilnej z 7 kwietnia 1933 r., która wprowadziła tzw. certyfikat aryjskiReichsgesetzblatt, Teil I, Jg. 1933, Nr 34, Gesetz zur Wiederherstellung des Berufsbeamtentums vom 7. April 1933, Art. 3.. Odtąd wszystkie osoby posiadające status urzędnika państwowego musiały przedstawić zaświadczenie, które miało potwierdzać, że urzędnik nie miał przodków wyznania żydowskiego (tzw. małe świadectwo pochodzenia (kleine Abstammungsnachweis). W przypadku urzędników NSDAP należało wykazać swoje pochodzenie począwszy od 1800 roku (a w przypadku kandydatów do SS od 1750 roku). Było to tzw. wielkie świadectwo pochodzenia (große Abstammungsnachweis)D. Schulle, Das Reichssippenamt.