o jedność Turków i chrześcijan.
Po rewolucji, w wyniku której młodoturcy objęli władzę, Sandanski zaangażował się w działalność polityczną. W 1909 roku uczestniczył w tłumieniu wystąpień kontrrewolucyjnych zwanych , rok później stał się obiektem krytyki ze strony bułgarskiej prasy, zostając posądzonym o zdradę, gdyż nie przyłączył się do Christo Czernopejewa – lewicowego działacza WMRO (ten przewodził strukturom tej organizacji w Strumicy), który zdecydował się wyemigrować do Sofii i tam kontynuować działalność polityczną. Sandanski pozostał w Macedonii i kontynuował współpracę z władzami osmańskimi. W wsparł kandydatury i (obaj kandydaci zdobyli mandaty parlamentarne). Jeszcze przed wojnami bałkańskimi rozpoczął zbrojny opór przeciwko Imperium Osmańskiemu, a podczas I wojny bałkańskiej współpracował z Bułgarami.
24 września 1908 oraz 14 sierpnia 1909 roku miały miejsce zamachy na jego życie.