Podczas II wojny światowej występował w utworzonym w 1941 roku w Krakowie jawnym zespole teatralnym, działającym w sali Starego Teatru. W 1944 roku należał do zespołu nowo utworzonego Teatru Powszechnego i on to podczas inauguracji działalności teatru w dniu 15 marca 1944 roku wygłosił okolicznościowe i dziękczynne przemówienie, kierowane do generalnego gubernatora okupowanych obszarów polskich Hansa Franka. Za ten czyn został po wojnie ukarany przez sąd koleżeński ZASP, należy przy tym pamiętać, że wygłaszając mowę miał już 85 lat.
Po zakończeniu walk zagrał jeszcze kilka epizodów na scenach teatrów krakowskich.
Rodzina Grzegorz Senowski był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy z Heleną Michalczyk, a ok. 1888 roku zawarł związek małżeński z aktorką Ludwiką Senowską z d. Borodziej (1866-1905). Z tego małżeństwa urodziło się dwóch synów: Roman Senowski (1891 – 1920) – żołnierz Legionów Polskich i Wojska Polskiego, poległy w wojnie polsko-bolszewickiej pod Koziatynem oraz aktor Marian Senowski (1889 – 1927).
Rodzina Senowskich została pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera IIIB m. 3).
Przypisy
Kategoria:Aktorzy i aktorki Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie Kategoria:Dyrektorzy teatrów w Polsce Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polscy śpiewacy klasyczni Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1951