Oblężenie Warszawy. Powieść historyczna z końca XVIII w. – powieść historyczna autorstwa Walerego Przyborowskiego wydana w roku 1879, z czasów oblężenia Warszawy przez wojska pruskie w 1794. Przyborowski napisał kilka powieści historycznych z tego okresu, m.in. Młodzi gwardziści. Powieść z oblężenia Warszawy przez Prusaków w 1794 r.
Fabuła Walery Przyborowski osadza akcję w 1794 roku, tuż po wieściach o klęsce pod Szczekocinami: Warszawa sypie okopy, lud wrze na Starym Mieście. Poznajemy porucznika Gwardii Obywatelskiej Józefa Balcera i jego ukochaną Klarę Szmit, córkę młynarza-Niemca z Górców; tłum podjudza demagog „Barani Kożuszek”, a sceny pod ratuszem zapowiadają gorzką logikę rewolucji. Ojciec Klary, niechętny wojaczce Balcera, zwleka ze ślubem; gdy rozlega się alarm „Król oddala się z Warszawy!”, wyrywa dziewczynę z miasta i przyrzeka ją prostakowi Frycowi (również pochodzenia niemieckiego).
Prusacy zamykają pierścień od Rakowca, Szczęśliwic i Górc; Balcer stoi na wolskich redutach, Klara zostaje po stronie wroga. Z Wojtkiem, rybakiem i pikinierem, planuje nocne porwanie narzeczonej. W młynie Szmit usiłuje zatrzymać Balcera;