28 sierpnia 1920 dowódca pułku, kapitan Józef Werobej sporządził „wniosek na odznaczenie orderem «Virtuti Militari»”, w którym napisał:
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 83 pułku piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1283. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 55 pułku piechoty w Lesznie. W marcu 1926 został zatwierdzony na stanowisku oficera Przysposobienia Wojskowego w 55 pp. Później został komendantem obwodu PW 55 pp. 18 lutego 1928 prezydent RP nadał mu stopień majora w korpusie oficerów piechoty z dniem 1 stycznia 1928 i 92. lokatą. W listopadzie 1928 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie na stanowisko referenta Okręgowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego. W grudniu 1929 został przeniesiony do 3 pułku piechoty Legionów w Jarosławiu na stanowisko dowódcy batalionu. W marcu 1932 został przeniesiony do 63 pułku piechoty w Toruniu na stanowisko kwatermistrza. W kwietniu 1934 został przesunięty na stanowisko dowódcy batalionu. W kwietniu 1935 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy batalionu KOP „Snów”.