W sierpniu 1916 dostał się do rosyjskiej niewoli.
15 sierpnia 1918 wstąpił do Wojska Polskiego na Syberii. W listopadzie tego roku został przydzielony do organizującego się 2 pułku strzelców polskich na stanowisko dowódcy II batalionu. Wyróżnił się 8 października 1919 w walce z bolszewikami pod wsią Sidorskoje, w trakcie której został ciężko ranny. Zmarł 15 października 1919 w szpitalu w następstwie odniesionych ran. Został pochowany w Nowonikołajewsku. 28 maja 1921 podpułkownik Jan Skorobohaty-Jakubowski sporządził wniosek na odznaczenie kapitana Koniecznego Orderem Virtuti Militari za walkę pod wsią Sidorskoje. Wniosek został poparty przez byłego dowódcę 5 Dywizji Strzelców Polskich, pułkownika Kazimierza Rumszę i byłego dowódcę Armii Polskiej we Francji, generała broni Józefa Hallera.
Był żonaty z Heleną, z którą miał córkę Irenę (ur. 21 lutego 1917).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7701 – pośmiertnie 22 czerwca 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie 7 lipca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych czterokrotnie – pośmiertnie Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej
Uwagi
Przypisy
Bibliografia