W okresie międzywojennym osiadł w Warszawie i nawiązał stałą, trwającą do 1939, współpracę z Kurierem Warszawskim. Od 1921 do 1926 roku pracował w służbie dyplomatycznej, a w latach 1921–1922 redagował pismo literacko-artystyczne Ponowa. Za antologię Współczesna liryka czeska w przekładach (1924) otrzymał czeski Order Lwa Białego. Był również członkiem Polskiego Pen Clubu.
Po wybuchu II wojny światowej zamieszkał w swoim majątku Proboszczewice koło Płocka, gdzie w okresie okupacji niemieckiej prowadził tajne nauczanie. Zmarł tamże bezpotomnie w kwietniu 1946 roku.
Na jego cześć nazwano jedną z ulic w Nowych ProboszczewicachKarolina Wiśniewska Witold Bunikiewicz spoczywa na cmentarzu w podpłockich Proboszczewicach, Tygodnik Płocki, 21.07.2022..
Twórczość Komedia olimpijska (1909) – tomik poezji Wiosna (1911) – tomik poezji Złote czasy (1912) – komedia wierszem Sowizdrzały (1918) – komedia wierszem Piosenki ułańskie (1919) – komedia wierszem Ballady (1920) – tomik poezji Wazon i róża (1920–1922) – komedia w 3 aktach Stanisław Lentz (1922) – studium Współczesna liryka czeska w przekładach (1923) Magia drogich kamieni (1924-1925) Cud miłości (1928) – komedia wierszem Olga Neumanowa.