Były to prace doraźne, których głównym celem było zapewnienie zatrudnienia osobom znajdującym się w szczególnie ciężkim położeniu – zwłaszcza jedynym żywicielom rodzin, od których dochodów zależało utrzymanie całych gospodarstw domowych, a także ludziom o ograniczonej zdolności do pracy czy osobom, które z przyczyn losowych znalazły się w wyjątkowo trudnych warunkach materialnych. Dzięki temu rozwiązaniu nie tylko zapewniano im źródło utrzymania, lecz także tworzono warunki do zachowania aktywności zawodowej i społecznej.
Kolejnym istotnym kierunkiem wykorzystania funduszu było finansowanie kosztów związanych z przysposabianiem zawodowym osób poszukujących pracy, które nie posiadały odpowiednich kwalifikacji. W szczególny sposób wspierano tutaj kobiety, dla których brak przygotowania zawodowego stanowił często poważną barierę w znalezieniu zatrudnienia. Środki te umożliwiały organizowanie kursów, szkoleń i praktyk zawodowych, które podnosiły kompetencje, zwiększały szanse na rynku pracy i pozwalały na dostosowanie umiejętności do potrzeb rozwijającej się gospodarki.