Porasta je futro barwy brązowej na grzbiecie z bledszymi bokami.
Systematyka thumb|left|Do tego samego rodzaju należy ryjonos piżmowy Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1821 roku angielski zoolog Thomas Horsfield, umieszczając nowo opisany takson w rodzaju Gulo i nadając mu epitet gatunkowy orientalis. Opis ukazał się w publikacji Horsfielda zatytułowanej Badania zoologiczne na Jawie i sąsiednich wyspach. Jako miejsce typowe podano Jawę. Horsfield swój opis oparł na zwierzęciu odłowionym przez jednego z jego asystentów, okaz typowy być może znajduje się w zbiorach Muzeum Historii Naturalnej w Londynie. Rodzaj Gulo (rosomak), kreowany przez Pallasa w 1780, obejmuje obecnie jeden tylko gatunek, mianowicie rosomaka tundrowego. Ryjonos jawajski został natomiast przeniesiony do innego rodzaju Melogale, czyli ryjonos, który wprowadził Isidore Geoffroy Saint-Hilaire w 1831. Rodzaj ten obejmuje jeszcze kilka innych gatunków ryjonosów, takich jak ryjonos borneański, ryjonos piżmowy czy też ryjonos birmański. Należą one do podrodziny Helictidinae, jednej z 8 podrodzin w rodzinie łasicowatych. Jest to jedyny rodzaj w tej podrodzinie. Gatunek niegdyś uważano za podgatunek ryjonosa birmańskiego, zamieszkującego kontynentalną Azję Południowo-Wschodnią.