Szybowiec szkolno-treningowy otrzymał oznaczenie XTG-12.
Bowlus Sailplanes była niewielką wytwórnią, tak jak zbudowanie szkolnego XTG-12 i przeprowadzenie odpowiednich badań w locie było w zasięgu jej możliwości, tak już większych XCG-7 i XCG-8 przekraczało zdolności produkcyjne firmy. W tej sytuacji William Bowlus zwrócił się z prośbą o pomoc do Donalda Douglasa aby ten użyczył swoich zakładów i środków w celu wybudowania i przeprowadzenia prób statycznych i prób w locie modeli XCG-7 i XCG-8. Douglas wyraził zgodę, realizacja zadania została zlecona należącemu do Douglasa ośrodkowi El Segundo Division. Wybudowano dwa prototypy XCG-7. Pierwszy z nich, z numerem seryjnym s/ns 1359 i numerem przyznanym mu przez United States Army Air Forces (USAAF) 41-29621, przeznaczony był do testów w locie. Drugi, o numerze seryjnym s/n 1360 przeznaczony był jedynie do testów statycznych i nie otrzymał numeru seryjnego USAAF. Pierwszy z ukończonych prototypów, XCG-7 przeznaczony do testów statycznych, został dostarczony na lotnisko Wilbur Wright Field 10 lutego 1942 roku i tuż po