Operacje te były bardzo kosztowne i ostatecznie, po kolejnym okresie ataków i kontrataków, który trwał do początku 1916 roku, obie strony zaakceptowały impas w tym miejscu, z dość stabilną linią frontu wzdłuż zachodnich zboczy góry, która utrzymywała się niezmieniona aż do jesieni 1918 roku.
Tło
Po wypowiedzeniu wojny Francji przez Niemcy doszło do kilku potyczek granicznych; po 5 sierpnia, wraz z nasileniem się francuskich ataków na Alzację, wysłano więcej niemieckich patroli. Wojska francuskie posuwały się z Gérardmer do przełęczy Col de la Schlucht, gdzie Niemcy wycofali się i wysadzili tunel. Francuski VII Korpus (gen. Louis Bonneau), składający się z 14. i 41 Dywizji, posuwał się z Belfort do Miluzy i Colmaru, 35 km na północny wschód. Korpus miał trudności z zaopatrzeniem, ale zdobył przygraniczne miasto Altkirch, 15 km na południe od Miluzy, szarżą na bagnety. 8 sierpnia Bonneau ostrożnie kontynuował natarcie i zajął Miluzę, wkrótce po odejściu jej obrońców. Wczesnym rankiem 9 sierpnia elementy XIV i XV Korpusu niemieckiej 7 Armii przybyły ze Strasburga i przeprowadziły kontratak pod Cernay;