Ważną diagnostycznie cechą jest brak kłaczków. Miąższ Bardzo kruchy, jasnobrązowy o zapachu rzodkwi i bardzo gorzkim smaku. Wysyp zarodników Umbrowobrązowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki migdałowate, 9–11,5 × 5,5–6,2 μm, jasnożółte, silnie brodawkowane. Cheilocystydy maczugowate, krótkie, jak u włośnianki rosistej, 40–50 × 5–8 μm (na szczycie). Epikutis zbudowany z nitkowatych strzępek, w górnej części maczugowatych (× 2,5–3,5 μm). Strzępki skórki cylindryczne, o szerokości 4–6 μm. Subkutis wyraźnie pseudoparenchymatyczny z jasnym pigmentem w ścianach strzępek. Gatunki podobne Włośniankę kruchotrzonową można pomylić z włośnianką łamliwą (Hebeloma pseudofragilipes). Gatunki te są podobne zarówno morfologicznie, jak i molekularnie, ale można je odróżnić biorąc pod uwagę kształty i rozmiary cheilocystyd. Makroskopowo włośniankę kruchotrzonową można pomylić z małymi okazami włośnianki rosistej (H. crustuliniforme) lub dużymi okazami włośnianki bagiennej (H. helodes). Jednak makroskopowo włośnianka kruchotrzonowa nie ma kłaczkowatego trzonu, który występuje u tych innych gatunków, a mikroskopowo łatwo ją odróżnić po cheilocystydach.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W Polsce podano jego stanowiska w 2016 r. i w późniejszych latach. Naziemny grzyb mykoryzowy występujący pod brzozami w trawie i mchach.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pierścieniakowate