Osłona włókienkowato-jedwabista, biaława i bardzo wyraźna na początku, trwała na trzonie, a nawet czasami na brzegu kapelusza, brązowiejąca od zarodników. Blaszki Przyrośnięte, lekko zbiegające z ząbkiem, dość gęste, cienkie, nie wybrzuszone, początkowo jasnoochrowe, następnie ochrowe z dużo jaśniejszym brzegiem, który u starszych okazów zmienia kolor na fioletowy. Trzon Wysokość 15–0 mm, grubość 3–6 mm, cylindryczny, czasami nieregularny lub zakrzywiony, początkowo pełny, u starych owocników pusty. Powierzchnia włókienkowata, drobno prążkowana, jasnożółta lub biaława, na szczycie biała. Miąższ Twardy, higrofaniczny, kremowy, bezwonny, o słodkim smaku, podobnym do zapachu pieczarki. Cechy mikroskopowe Zarodniki 10–12,5 × 6–7,5 μm, jajowate, z lekko zaznaczonym wgłębieniem brzusznym, słabo zabarwione, bez pory kiełkowej, gładkie, ale delikatnie punktowane. Podstawki około 30 × 7–9 μm, cylindryczno-maczugowate, 4-zarodnikowe, z długimi, łukowatymi sterygmami. Brak prawdziwych cystyd i cystydowych włosków w kępkach, ale włoski występują na krawędzi blaszek, mają wymiary około 30 × 11–12 μm, są wybrzuszone i często zwężone u góry. Trama zbudowana z dużych, cylindrycznych komórek, około 50 × 10–12 μm. Gatunki podobne Włośniankę wydmową można pomylić z H. psammophilum i włośnianką jasnobrzegową (H. marginatulum).