Po zakończeniu powstania wrócił do 25 pp. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 220. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 74 pułku piechoty w Lublińcu. W marcu 1925 został przeniesiony do 39 pułku piechoty w Jarosławiu.
29 sierpnia 1925 Oficerski Sąd Honorowy dla oficerów młodszych przy 39 pp orzekł jego winę w sprawie podania fałszywych danych w kartach ewidencyjnych dla komisji weryfikacyjnej oraz nadużywania narkotyków i zasądził karę wykluczenia z korpusu oficerskiego. 6 września 1925 orzeczenie zatwierdził dowódca 39 pp, pułkownik Edward Kańczucki.
Z dniem 31 grudnia 1925 został przeniesiony w stan spoczynku na podstawie „stwierdzonej przez komisję superrewizyjną utraty zdolności fizycznej” do służby, spowodowanej kalectwem, nabytym bez własnej winy po wstąpieniu do służby.