Judenrat miał dostarczać dziennie około 300 mężczyzn do pracy przymusowej. Utworzono również oddział Żydowskiej Służby Porządkowej pod dowództwem Bunima Radzymińskiego, aby utrzymać porządek w getcie. Utworzenie getta, a następnie zmniejszenie jego obszaru zakończyło likwidację żydowskich sklepów znajdujących się poza gettem, a puste sklepy nadały dawnej kwitnącej dzielnicy handlowej wygląd opustoszałego miasta. Jesienią 1941 roku sytuacja w getcie uległa dalszemu pogorszeniu. Wprowadzono karę śmierci dla Żydów złapanych poza gettem, co jeszcze bardziej utrudniło przemyt pilnie potrzebnej żywności w zamian za ubrania i inne rzeczy dzieciom i osobom trzecim. Zimą 1941–1942 Niemcy skonfiskowali futra i ciepłą odzież z getta, które już było dotknięte głodem i epidemiami.