15 marca 1917 jako ochotnik wstąpił do 1 Pułku Ułanów Krechowieckich pod dowództwem generała Józefa Dowbor-Muśnickiego. Brał udział w walkach z bolszewikami. 15 maja 1918 został awansowany na dowódcę plutonu.
W listopadzie 1918 wstąpił jako ochotnik do formującego się Wojska Polskiego. Od 8 grudnia 1918 służył jako dowódca 1 plutonu pierwszego szwadronu, który działał jako „szwadron Grodzieńskich Ułanów” i pełnił funkcję konnych zwiadowców w 3 Pułku Strzelców Konnych. 31 października 1919 1 szwadron ułanów grodzieńskich wszedł w skład nowo sformowanego III Dywizjonu i stał się jądrem utworzonego 17 października 1920 23 Pułku Ułanów Grodzieńskich.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej w latach 1919–1921 walczył w 3 Pułku Strzelców Konnych. W sierpniu 1920 wachmistrz Stanisław Skarżyński, jako dowódca 1 plutonu 1 szwadronu III Dywizjonu 3 Pułku Strzelców Konnych, uczestniczył w walkach z bolszewikami o wieś Twarogi, Perlejewo, Tłuszcz, w rejonie Wołomina i Izabelina oraz pod Radzyminem, w ramach bitwy Warszawskiej.