Wierzch kieszeni zdobiono czterema technikami, z wykorzystaniem techniki haftu krzyżykowego lub haftu płaskiego:
haft wełną na kanwie haft koralikami na kanwie lub aksamicie haft jedwabiem na aksamicie, jedwabiu lub brokacie haft złoty na aksamicie
Dominowały motywy roślinne (bukieciki kwiatków, gałązki), zwierzęce (ptaszek na gałęzi), geometryczne (gwiazdki) oraz religijne (serce przebite strzałą, serce "gorejące", krzyżyki, wieniec cierniowy, baranek). Kompozycję haftu często uzupełniał monogram właścicielki i data wykonania lub urodzenia właścicielki. Kieszenie były też wykonywane na szydełku lub dziergane na drutach.
Funkcje praktyczne - przechowywanie pieniędzy, noszono ją do ubioru codziennego. Była wiązana pasie po lewej lub prawej stronie pod nieprzezroczystym fartuchem. Kieszenie do ubioru codziennego miały czasem kształt sakiewki i nazywano je trubkami. dekoracyjne - uzupełnienie stroju ludowego, noszono ją do stroju uroczystego. Zawieszano ją po lewej stronie tak, by była widoczna pod tiulowym fartuchem. estetyczne - wyrażała preferencje estetyczne właścicielki, która ją samodzielnie