Według XIX-wiecznego opisu, dwór był dużym, choć starym budynkiem z gankiem wspartym na czterech filarach. W piwnicy przechowywano miód i wódkę starkę. Wnętrza zdobiły portrety rodzinne malowane olejem, m.in. przez Kazimierza Piłsudskiego. W parku znajdowała się kapliczka, a aleja lipowa prowadziła do browaru. W pobliżu przepływała rzeka Szuszwa, przy której działały dwa młyny.
Około 1877 roku dwór spłonął, a wraz z nim księgozbiór, portrety, meble, fortepian, pamiątki rodzinne oraz obraz Matki Boskiej Pocieszycielki z kapliczki parkowej. Zachowały się jedynie piwnice budynku. Jednym z późniejszych właścicieli majątku był Antoni Zaborski (1850–1907) – kolekcjoner starożytności i amator-archeolog, który prowadził wykopaliska na miejscowym cmentarzysku. Zgromadzone w dworze znaleziska archeologiczne i inne cenne przedmioty przekazał Wileńskiemu Towarzystwu Przyjaciół Nauk.
Demografia
Źródła: 1902, 1923, 1959 & 1970, 1979, 1989, 2001, 2011 Przypisy