Po klęsce polskiej armii, wraz z kilkoma innymi klerykami jezuickimi i za zgodą przełożonych jezuickich, zaczął w październiku 1939 działalność konspiracyjną w Służbie Zwycięstwu Polski (a następnie Związku Walki Zbrojnej), organizując w Wilnie przy pomocy Stefana Dzierżka, studenta USB i kleryka, komórkę legalizacji (pracownię fałszującą dokumenty, początkowo paszporty dla polskich żołnierzy zbiegłych z litewskich obozów internowania, którzy chcieli przedostać się na Zachód). Inicjatorem i założycielem wspomnianej komórki był ks. Kazimierz Kucharski, któremu w sprawach technicznych doradzał Jerzy Hoppen, docent Wydziału Sztuk Pięknych USB. Pierwszymi członkami legalizacji byli Edward Kuczyński, grafik, i Feliks Zaniewski, właściciel zakładu cynkograficznego. Później dołączyli bracia Michał i Romuald Warakomscy. Pracownia działała również podczas okupacji sowieckiej, a następnie niemieckiej, znacznie rozszerzając wówczas asortyment podrabianych papierów, tworząc oprócz paszportów, także m.in. metryki chrztu, kartki żywnościowe, karty meldunkowe i wizy, m.in. wizy Mandżukuo dla przebywających w Wilnie Żydów. Fałszowano też pieczęcie urzędowe okupantów. Szacuje się, że ta komórka ZWZ, a później AK wytworzyła ok. 90 tys. różnych dokumentów.