Po wyczerpaniu amunicji, chwycił za karabin i opróżnił magazynek w kierunku wroga. W tym czasie żołnierz wroga z miotaczem ognia prawie dotarł do szczytu wzgórza, ale został szybko wyeliminowany, gdy st.sierż. sztab. Mendoza wyciągnął pistolet i oddał strzał w jego kierunku. Widząc, że siły wroga nadal nacierają, st.sierż. sztab. Mendoza wskoczył na opuszczone stanowisko karabinu maszynowego i otworzył ogień. Nie mogąc dosięgnąć wszystkich żołnierzy wroga ze swojego stanowiska, podniósł karabin maszynowy i ruszył naprzód, strzelając z biodra i zasypując nadciągającego wroga gradem pocisków, co wywołało zamieszanie w jego szeregach. Następnie rozstawił karabin maszynowy na ziemi i kontynuował ostrzał, aż do zacięcia się broni. Bez wahania st.sierż. sztab. Mendoza zaczął rzucać w przeciwnika granatami ręcznymi, zmuszając go do ucieczki. Po wycofaniu się wroga, zszedł po przednim zboczu wzgórza, odzyskał liczne przedmioty wroga rozrzucone po okolicy, pojmał rannego żołnierza i wrócił, aby skonsolidować pozycje swojego oddziału wszystkimi dostępnymi jeszcze ludźmi. Odważna postawa st.sierż. sztab.