Aphaobius forojuliensis – gatunek chrząszcza z rodziny grzybinkowatych i podrodziny zyzkowatych.
Taksonomia Takson ten opisany został po raz pierwszy w 1931 roku przez Josefa Müllera na łamach „Atti del Museo – Museo Civico di Storia Naturale di Trieste” jako podgatunek w obrębie Aphaobius milleri. Lokalizacją typową jest Grotta di Villanova we włoskiej Friuli. Do rangi osobnego gatunku wyniesiony został w 2010 roku przez Marca Bognolę i Dantego Vailatiego w ramach rewizji rodzaju.
W obrębie rodzaju należy do grupy gatunków milleri wraz z: A. alphonsi, A. fortesculptus, A. grottoloi, A. kahleni, A. kaplai, A. kofleri, A. lebenbaueri, A. ljubnicensis, A. milleri, A. miricae i A. robustus.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 3,1 do 3,5 mm, należący tym samym do największych przedstawicieli rodzaju. Ubarwienie ma w całości ciemnobrązowe. Głowa jest pozbawiona oczu i zaopatrzona w długie i cienkie czułki, u samca sięgające środka pokryw po rozprostowaniu do tyłu. Ich ósmy człon jest dwuipółkrotnie krótszy od poprzedniego, a ostatni dość krótki jak na przedstawiciela rodzaju. Przedplecze jest poprzeczne, od 1,6 do 1,8 raza szersze niż dłuższe, najszersze w tylnej ćwiartce, o bokach równomiernie łukowatych w części przedniej i nieco zbieżnych w tylnej, a tylnych kątach ostrych, ale niespiczastych.