nie wiadomo kto założył miasteczko, choć stosunki prawne mogą wskazywać na margrabiów brandenburskich z dynastii askańskiej 1317 – 26 grudnia zarządzenie margrabiego Waldemara podporządkowało wyrokom sądu myśliborskiego siedem miast Nowej Marchii: Barlinek, Gorzów, Kostrzyn, Czelin (Zellin), Mieszkowice, Barnówko i Nowogródek Pomorski; do tej pory były one poddane jurysdykcji wyższej izby sądowniczej w Strausbergu na ziemi barnimskiej 1320–1323 – po wygaśnięciu dynastii askańskiej, Nowa Marchia przejściowo przeszła we władanie książąt pomorskich 1322 – 5 maja kantoria kamieńska otrzymała patronat kościoła w Czelinie; w Czelinie prowadzono kancelarię katedry kamieńskiej 1323 – władzę w Nowej Marchii objęli Wittelsbachowie 1348 – wymieniany jest Thidericus praepositus de Zellin (Tyderyk, prepozyt z Czelina) 1355 – 25 września margrabia Ludwik Rzymski nadał Mörnerom na ich prośbę miasteczko Czelin, młyn położony pomiędzy miastem i chyżą z dochodami i prawami jakie posiadał ojciec obdarowanych Henning Morner oraz oni sami 1363 – 23 kwietnia margrabia Ludwik Rzymski w imieniu swego brata Ottona zapisał Dietrichowi Mörner prepozytowi Brenau i jego braciom Heineke, Ottonowi, za poniesione straty przy budowie zamku w Oderbergu (), targ rybny w Czelinie Przed 1365 – margrabia Ludwik Rzymski nadał miasteczku przywilej stosowania