Po zawarciu umowy, stale zmieniano terminy, ceny i przewidywany czas dostawy - zapłacone pieniądze przeznaczano na produkcję autobusów w ramach zawieranych umów bez zabezpieczenia i sprawdzeniu zdolności kredytowej dostawcy. Eurobus nie dostarczył Prometowi pięciu autobusów miejskich, zaś przedsiębiorstwo zostało obciążone kredytem z Hypo-Leasing Kroatienbank. Straty oszacowano na 6,4 mln kun. Oficjalnie, Eurobus ogłosił upadłość w czerwcu 2002 r. Włoski właściciel pakietu większościowego założył spółkę Eurobus International we Karlovacu, zakład produkcyjny znajdował się w wynajętej hali Borongaj servis w Zagrzebiu. Ukończono w 2004 r, 4 autobusy letniskowe dla Wiednia i to był koniec krótkiej wznowy produkcji.
Batalia sądowa z bankami