W 1827 Cyk liczył 26 domostw z 153 mieszkańcami. Podczas powstania styczniowego 21 listopada 1863 w pobliżu wsi Polacy starli się z kozakami, a w potyczce zginął dowódca oddziału kurpiowskiego nazwiskiem Żarski. Rosjanie rozproszyli wówczas niewielki oddział powstańczej konnicy pod dowództwem kpt. Ostaszewskiego.
Pod koniec XIX wieku liczba ludności wzrosła do 272 osób w 34 domostwach, a powierzchnia wsi liczyła 712 mórg. Miejscowość leżała wówczas w gminie Myszyniec i przynależała do myszynieckiej parafii.
W czasie I wojny światowej wieś została częściowo spalona: w 1914 i w 1915.
W latach 1921–1939 wieś leżała w województwie białostockim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Myszyniec. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwało 255 osób w 54 budynkach mieszkalnych. Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Czarni (tak jest i współcześnie). Podlegała pod sąd grodzki w Myszyńcu i sąd okręgowy w Łomży;