Jako hetman polny dowodził w czasie wojny polsko-rosyjskiej 1577-1582, kiedy w 1577 car Iwan IV Groźny po raz kolejny zaatakował Inflanty. Radziwiłł z powodu szczupłości sił prowadził tylko działania podjazdowe w rejonie Kokenhausen. W tym czasie Krzysztof Radziwiłł współpracował politycznie z Janem Zamoyskim przeciwko Janowi Chodkiewiczowi i Zborowskim. W marcu 1579 roku przeprowadził rajd niszcząc zamek Kierepeć i pustosząc okolice Dorpatu, odciągając uwagę Iwana Groźnego od głównego celu Batorego, jakim był Połock. W 1580 roku odznaczył się w czasie bitwy pod Wielkimi Łukami. W czasie wyprawy króla Stefana Batorego na Psków – i jeszcze w czasie samego oblężenia – dowodził liczącym około 4 tysiące koni zagonem (nazwanym od jego nazwiska „zagonem Radziwiłła”), który wyruszył 5 sierpnia 1581 w celu spowodowania jak największego zamieszania w centrum Rosji, by ta nie mogła skupić sił na oblężeniu. W dniach 5 sierpnia-22 października jego wojska przebyły 1400 km (od Witebska do Rżewa i Staricy, przez Toropiec i Starą Russę nad jeziorem Ilmeń pod Psków), po drodze tocząc walki m.in. pod Szełowią i Toropcem. W czasie tego rajdu wojska Radziwiłła zagroziły też Staricy, gdzie rezydował sam car.