221..
W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Cieszacin Wielki, po jej zniesieniu w gromadzie Pawłosiów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.
Historia Cieszacina Wielkiego Cieszacin Wielki został założony w I poł. XIV wiekuK. Wolski, Osadnictwo okolic Pruchnika w XV wieku, Przemyśl 1958, s. 22.. Najstarszy dokument z wyrazem „Cieszacin” (Thezatin) pochodzi z aktu sprzedaży wsi z dnia 2 maja 1423 rokuAkta Grodzkie i Ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej, t. 3, Lwów 1872, s. 179.. Pismo podpisane przez polskiego króla Władysława Jagiełłę w Medyce, jest najstarszym datowanym pismem wzmiankującym miejscowośćR. Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 8: Województwo ruskie, Ziemia Przemyska i Sanocka, Wrocław 1996, s. 232., lecz jej początków należy szukać zdecydowanie wcześniej. Ks. Józef Tabiński, w swojej kronice, pisanej w latach 1816–1818, datuje powstanie osady Cieszacin na rok 1380Archiwum Archidiecezji Przemyskiej, sygn. TPNS 1961, s. 175.. Niewątpliwie te średniowieczne tereny były zamieszkiwane przez ludność mieszaną tj. ruską oraz polską, co tworzy dość śmiałą tezę, o istnieniu w tymże czasie w Cieszacinie Wielkim – cerkwi prawosławnej.