Giovanni Battista Bussi (ur. 29 stycznia 1755 w Viterbo, zm. 31 stycznia 1844 w Benewencie) – włoski duchowny rzymskokatolicki i prawnik, urzędnik Kurii Rzymskiej, arcybiskup benewentyński i kardynał.
Biografia Ukończył studia na Uniwersytecie Rzymskim, na którym 8 marca 1780 uzyskał doktorat obojga praw oraz przygotowanie do zawodu prawnika. 13 stycznia 1781 otrzymał tonsurę. 8 marca 1781 rozpoczął pracę w Kurii Rzymskiej. 23 lutego 1782 otrzymał święcenia subdiakonatu, 25 maja 1782 diakonatu, a 21 września 1782 prezbiteriatu.
W kolejnych latach pracował na różnych stanowiskach w Kurii Rzymskiej jako: prałat referendarz (od 8 marca 1781) relator Kongregacji Dobrego Rządu i sekretarz Kongregacji ds. Odpustów i Świętych Relikwii (od 1 czerwca 1795) gubernator Viterbo (od 12 października 1799 do lipca 1800) audytor Roty Rzymskiej (od 9 lutego 1801) regent Penitencjarii Apostolskiej (od 29 czerwca 1809) Podczas okupacji Rzymu przez wojska napoleońskie w lipcu 1809 został uwięziony przez Francuzów w Zamku Świętego Anioła, na krótko zwolniony, po czym 28 sierpnia 1809 ponownie aresztowany i deportowany do Paryża.