Głównym komponentem transportu publicznego w Chongqing jest system metra, wyróżniający się w skali światowej masowym wykorzystaniem kolei jednoszynowej (monorail). Linie 2 i 3 stanowią najdłuższą i najbardziej obciążoną pasażersko sieć monorail na świecie; technologia ta została wybrana ze względu na zdolność pociągów do pokonywania ostrych zakrętów i stromych wzniesień (do 6% nachylenia), co odróżnia Chongqing od większości chińskich metropolii leżących na terenach płaskich. Ze względu na skrajną gęstość zabudowy i ukształtowanie terenu, sieć ta posiada specyficzne rozwiązania inżynieryjne, takie jak napowietrzna stacja Liziba zlokalizowana wewnątrz wielokondygnacyjnego budynku mieszkalnego.
Specyfiką układu drogowego na tle innych światowych aglomeracji są ekstremalne rozwiązania pionowe, wymuszone przez kilkudziesięciometrowe różnice wysokości w centrum miasta. Należą do nich pięciopoziomowy, bezkolizyjny węzeł Huangjuewan oraz publiczne windy i eskalatory miejskie (np. ruchome schody na zboczach gór), działające jako pełnoprawny element zintegrowanej komunikacji zbiorowej.