W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Szubin w rejencji bydgoskiej. Chobielin stanowił majątek prywatny, którego właścicielem był wówczas Rutkowski. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 104 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 10 dymów (domostw). Wzmiankowany był wówczas także Chobielin młyn (2 domy, 26 osób). W skład majątku Chobielin wchodziły wówczas także: folwark Sobiech (2 domy, 35 osób) oraz wieś Jarużyn (10 domów, 110 osób).
17 grudnia 1919 roku dobra chobielińskie o łącznej powierzchni 400 ha nabył Julian Reysowski. Reysowscy byli ich właścicielami do II wojny światowej. Majątek po 1945 roku został znacjonalizowany i przekazany na rzecz Państwowego Gospodarstwa Rolnego we Wieszkach.
1 stycznia 2017 roku ze wsi, w części z klasycystycznym dworem wraz z parkiem wyodrębniono osadę Chobielin-Dwór.
Demografia Wieś w roku 1572 liczyła 98 mieszkańców, w roku 1837 było ich 104. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 85 mieszkańców. Jest 34. co do wielkości miejscowością gminy Szubin.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Anna Tarnowska Od młynarza do ministra. Historia dworu w Chobielinie [dostęp 23.07.2013]
Kategoria:Chobielin