Historia Początkowo wieś była wsią rycerską, a później w wyniku darowizny, kościelną, własnością opactwa cystersów w Zemsku-Bledzewie. Od 1320 miejscowość leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1508 odnotowano ją w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. Była wówczas siedzibą własnej parafii.
W 1378 kasztelan starogrodzki Mikołaj z Bytynia dał opatowi oraz cystersom z Zemska (dawniej Ząbrsko) wieś Rokitno w zamian za dwie inne wsie. Notatka z XVII „in dorso” tego dokumentu zawiera informację, pochodzącą zapewne z tradycji klasztornej, że do Rokitna dołączona była też opustoszała wówczas wieś Chełmsko.
W 1390 roku miejscowość notowana w średniowiecznym dokumencie zawartym w Kodeksie dyplomatycznym Wielkopolski. W 1414 Jan opat bledzewski wydał przywilej dla Hoffmanna z Chełmska. W 1460 król polski Kazimierz Jagiellończyk ustalił wymiar ciężarów i robocizn należnych zamkowi w Międzyrzeczu ze wsi klasztornych;