ponadto PZL zajęte było realizacją dużego zamówienia opiewającego na 150 sztuk myśliwców PZL P.7. W rezultacie przerwano produkcję PZL Ł.2, a zamówienie postanowiono skierować na dysponujący lepszymi własnościami krótkiego startu i lądowania oraz statecznością i sterownością R.X, po poprawkach postulowanych przez Instytut Badań Technicznych Lotnictwa (IBTL).
Konstruktor Lublina R.X, inż. Jerzy Rudlicki, w 1929 roku opracował na jego bazie dwa ulepszone projekty: wersję szkolno-treningową (szkolno-akrobacyjną) o oznaczeniu R.XIV i łącznikowo-obserwacyjną R.XV, pomijając „pechowe” oznaczenie R.XIII. R.XIV był odpowiedzią na postulat płk. pil. Jerzego Kossowskiego wprowadzenia do służby dwumiejscowych samolotów szkolno-myśliwskich i miał konkurować z konstrukcjami Podlaskiej Wytwórni Samolotów – PWS-11 i PWS-12; miał wzmocniony płat i przekonstruowany kadłub. Projekt R.XV różnił się od R.XIV dodaniem radiostacji i uzbrojenia obronnego oraz zastosowaniem metalowego śmigła i podwozia wyposażonego w koła z hamulcami firmy . Opracowano również pływakową wersję R.XV dla Morskiego Dywizjonu Lotniczego.