Podczas procesu było ośmiu świadków, z których wszyscy byli jej pacjentami, z wyjątkiem jednego, którzy zeznawali na temat jej umiejętności medycznych. Według jednego ze świadków miała opinię lepszego lekarza i chirurga niż którykolwiek z francuskich lekarzy w Paryżu. Według jednego ze świadków, uzdrowicielka będąc lepszym lekarzem i chirurgiem, a także nie pobierając opłat od pacjentów, jeśli jej leczenie nie powiodło się, Jacqueline wydawała się rozgniewać lekarzy płci męskiej.
Pod koniec procesu Jacqueline Felice de Almania została uznana za winną i zagrożono jej ekskomuniką, jeśli kiedykolwiek zostanie przyłapana na ponownym praktykowaniu medycyny. Zakazano jej również wykonywania zawodu lekarza, choć nie wiadomo, czy po procesie nadal była uzdrowicielką, i ukarano ją grzywną w wysokości 60 funtów paryskich. Oskarżenie opierało się na braku formalnego wykształcenia na uniwersytecie, ale nie podjęto żadnych prób sprawdzenia jej wiedzy medycznej.
Pomimo zeznań, że była w stanie wyleczyć ludzi, których lekarze płci męskiej porzucili, sąd uznał, że oczywiste jest, że mężczyzna może lepiej zrozumieć temat medycyny niż kobieta ze względu na swoją płeć.