wieś zamieszkiwało 166 osób, w tym 10 menonitów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Zabytki thumb|left|240px|Kaplica cmentarna (ossuarium) thumb|left|240px|Wnętrze kaplicy – szczątkowy widok na jedyną już zachowaną polichromię Chrystus adorowany przez Matkę Boską i św. Jana Apostoła (ściana wschodnia) Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisane są: kaplica cmentarna, XIV/XV, nr rej.: A-77 z 12.06.1957 dom podcieniowy nr 5/7 (dec. 21?), drewniano-szachulcowy, 1819, 1963, nr rej.: A-329 z 11.09.1962.
Kostnica gotycka (ossuarium) pochodzi z końca XIV w. i pierwotnie znajdowała się w sąsiedztwie kościoła parafialnego. We wnętrzu pozostałości (wyblakłe fragmenty tynku) trzech gotyckich malowideł ściennych z ok. 1400 (Deesis: Chrystus Pantokrator adorowany przez Matkę Boską i św. Jana Apostoła (względnie św. Jana Chrzciciela), Sąd Ostateczny, Matka Boska – pośredniczka i opiekunka wiernych, okrywająca płaszczem ludzi i dusze zmarłych u wrót raju, trzy sceny wyobrażające piekło, personifikacje dobrych i złych uczynków)Piotr Skurzyński „Warmia, Mazury, Suwalszczyzna” Wyd. Sport i Turystyka – Muza S.A. Warszawa 2004 s. 59 .. Złożono w niej kości poległych w wojnie trzynastoletniej.