Miejscowość została odnotowana w historycznych dokumentach własnościowych, prawnych i podatkowych. W 1458 Jan Mężyk z Dąbrowy nadał Jakuszowi, swemu prokuratorowi w Ożarowie, dwa łany z gospodarującymi na nich dwoma kmieciami. W 1496 Jan z Ożarowa pożyczył 6 grzywien od szlachcica Macieja, sołtysa w Ożarowie pod zastaw połowy łana tamże. W 1500 wprowadzono wojewodzinę kaliską m.in. w posiadanie w Ożarowa.
Wsią szlachecką stał się w II poł. XV wieku. Kasper Niesiecki wywodzi z tej wsi ród Ożarowskich herbu Rawicz. Już w 1500 r. w posiadanie Ożarowa weszła Jadwiga z Zagórzyna Żychlińska herbu Szeliga, która przekazała Ożarów córce Annie, żonie Mikołaja Rusockiego herbu Korab. W 1511 mieszkańcy płacili arcybiskupowi dziesięcinę z 18,2 łana po rączce i kwarcie miodu. Dziesięcinę z pustek osadniczych sprzedano natomiast za jedną grzywnę. W 1518 wieś liczyła 7 łanów. W 1520 odnotowano we wsi zagrodników. W 1552 miejscowość była własnością Rusockich. Zamieszkiwało ją 19 kmieci oraz karczmarz. We wsi odnotowano dwa zrujnowane młyny. W 1553 wieś liczyła 9 łanów.