W roku 1774 Bulin wymieniany jest w ewidencji dóbr zakonu jezuitów z Otynia. Po sekularyzacji zakonu w końcu XVIII w. miejscowość stała się własnością szlachecką. W 1765 roku wartość wsi określono jako 3378 talarów. W 1791 roku w Bulinie znajdowały się między innymi: wiatrak, dwa gospodarstwa (wolne) i folwark. Mieszkało tam także 6 rzemieślników i 3 ogrodników. W 1830 roku w miejscowości znajdowało się 18 domów i drewniany zamek. Bulin zamieszkiwało wtedy 102 ludzi. W połowie XIX w. w miejscowości były: wiatrak, osiemnaście domów, młyn wodny i folwark. Niewielki dwór wzniesiony został w 1868 roku przez rodzinę von Czettrtz-Neuhauss. Ostatnim właścicielem przed II wojną światową był Feliks Neubert.
Po wojnie znajdowało się tutaj niewielkie gospodarstwo państwowe, a dwór był wykorzystywany zarówno w celach administracyjnych, jak i mieszkaniowych.