Bukówiec Górny – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, w gminie Włoszakowice, w południowo-zachodniej Wielkopolsce z doskonale zachowanym, wciąż żywym folklorem.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bukowiec Górny. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
Integralne części wsi +Integralne części wsi Bukówiec Górny SIMC Nazwa Rodzaj 0377644 Janówko część wsi1007300 Mały Koniec część wsi1007317 Wielki Koniec część wsi
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od początku XIII wieku. Wymieniona pierwszy raz w łacińskim dokumencie z 1210 jako Bucoviz, 1401 Bucckowicze, 1409 Bukowyecz, Bukownica, 1439 Bucowecz Maius, 1530 Bukovyecz Maius.
Wieś Bukowiec Górny powstała z połączenia dwóch wsi: Bukowca Wielkiego oraz Bukowca Małego. Początkowo były one własnością książęcą, później klasztorną, a następnie szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej z rodu Gryżyńskich. W 1417 leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego.