Historia rozwoju W 1970 roku rozpoczęto prace studyjne nad opracowaniem niszczyciela eskortowego, który byłby zdolny do zwalczania okrętów podwodnych i nawodnych oraz celów powietrznych. Okręty te dysponować miały klasycznym układem siłowni oraz klasycznym wyglądem kadłuba. Jednocześnie chciano jak najbardziej ograniczyć koszty programu, jak i konstrukcji tego typu okrętów, dlatego określono je mianem „patrol frigate FFG 7”. Przyjęto założenie, że nowo opracowywane okręty tego typu, które z założenia mają być jednostkami pełniącymi rolę eskortową nie muszą być jednostkami skomplikowanymi, wyposażonymi w uzbrojenie ofensywne, co pozwoliło na redukcję kosztów. Finalnie zdecydowano, że jednostki nowego typu mają posiadać wyporność wynoszącą około 3450 ton oraz kosztować około 45 milionów dolarów za sztukę. W roku 1971 projekt wszedł w fazę koncepcyjną, tym samym 1 lipca 1971 roku podano pierwsze oficjalne dane, dotyczące nowych okrętów do opinii publicznej.
W maju 1971 roku wybrano uzbrojenie nowoprojektowanych fregat. Zdecydowano się uzbroić okręty w pojedynczą, jednoprowadnicową wyrzutnię rakiet Mk 13 oraz holenderski system kierowania ogniem Mk 87.